|
نگاهی دیگر، از اعراب تا آمریکای لاتین! ... اما چه شرایطى پیش آمده که دشمن جرأت کرده تا چنین برخوردى را داشته باشد!
نگاه متفاوت به شهادت 80 زائر ایرانى! از: رسول جعفریان انفجارهاى عراق که هدف اصلى آن هدف گرفتن زایران ایرانى بود، آن هم زمانى که به تقریب، شدت انفجارها کاسته شده است، نمىتواند صرفا در ادامه اقدامات سابقه القاعده عراق براى مبارزه با این دولت باشد. به عکس، ماجرا به یک توطئه پیچیده و مشترک میان دشمنان ماست که با اهداف مختلف دست به این اقدام زدهاند. پیش زمینه این اقدام، برخوردهاى تندى است که چندى است عربستان و مصر با هماهنگى اسرائیل آغاز کرده و دشمنى خود را با ایران صد چندان کردهاند. از نظر اسرائیل نخست مسئله ایران سپس فلسطین؛ از نظر کشورهاى عربى نیز نخست ایران بعد اسرائیل که البته اگر بعدى در کار باشد! از سوى دیگر آمریکا در حالى که براى مذاکره پافشارى مىکند، نیاز به اهرمهاى فشار دارد. این اهرمها به جز تحریمهاى جدیدى که وعده داده شده و در رأس آنها مسأله بنزین است، از طریق لطمه زدن به موقعیت ایران در عراق و نا امن کردن اوضاع نیز دنبال خواهد شد. برایند این ماجرا آن است که ما باید بیش از هشتاد زایر خود را بر اثر یک توطئه مشترک اسرائیلى ـ عربى ـ آمریکایى از دست بدهیم؛ و به جز خسارت جانى، زیر فشار سخت افکار عمومى در داخل و تزلزل موقعیت در خارج باشیم. براى این کار، سرزنش کردن دیگران که بحق نیز هست، مشکلى را از ما حل نخواهد کرد؛ طبعا آمریکا و دولت عراق ـ که این حادثه در محیط تحت نظارت آنان روى داده ـ مقصر اصلى هستند، اما اینکه چه شرایطى پیش آمده است که دشمن جرأت کرده است تا چنین برخوردى را با ما داشته باشد، باید با دقت بررسى و راهکارهاى جلوگیرى از تکرار آن را بررسى کرد. پس از ماجراى غزه، دشمنى اعراب بر ضد ایران بیشتر شد؛ و تمامى کشورهاى عربى به استثناى یکى دو مورد، علیه ما وارد عمل شدند. از سعودى که پیشگام بود تا اردن و سپس مصر، یمن، مراکش و امارات همه آنها هم در مسموم کردن فضاى تبلیغاتى و هم اقدامات عملى فعال شدند. متأسفانه در این زمینه کار جدى سیاسى صورت نگرفت؛ و وزارت خارجه ما بر اساس سیاستى که از ابتداى دولت نهم آغاز کرده، بیش از آن که روى کشورهاى عربى سرمایهگذارى کند، به سراغ آمریکاى لاتین رفته است. رفت و آمدها با دولتهاى عربى به شدت کاهش یافته و جز انفعال، تلاش دیگر قابل ملاحظهاى صورت نگرفته است. درباره اسرائیل نیز که مهمترین مشکل را داریم، به جاى کارهاى عملى، به کار تبلیغاتى پرداخته و هر روز بر دامنه آن مىافزاییم. این مسئله که سخنان رئیسجمهور در ژنو در اصل، سخنان خوبى است، قابل تردید نیست؛ اما آیا ما به پیامدهاى آن توجه داریم؟ تحریک کردن بیش از حد دشمن که طبعا به معناى تهدید کردن و برنامهریزى هم برداشت خواهد شد، طرف را به اقدامات متقابل وادار خواهد کرد. طرح چنین مسایلى باید در فضایى باشد که امکان مقابله به مثل در هر شرایط باشد. آیا ما چنین آمادگى را داریم؟ اما درباره آمریکا نیز تحریکات ما کم نیست؛ اعلام این که گفتوگو درباره مسایل هستهاى تمام شده است، راه را براى تأکید دوباره آمریکا و انگلیس روى شرط تعلیق که مدتى بود ساکت مانده بود، فراهم کرد. آیا این تصمیم گیرى در شوراى عالى امنیت ملى گرفته شده است؟ آیا اظهار نظر در این حد کلان درباره مسائل هستهاى مجاز است؟ اینها ابهاماتى است که وجود دارد؛ و لاجرم پیامدهایى که باید مراقب آنها بود. به رغم آن که دولت آمریکا به عنوان اشغالگر و دولت عراق به عنوان مسئول در کشور عراق، نخستین مسئول در برابر انفجارهاى عراق و شهادت بیش از هشتاد ایرانى هستند، دولت ایران نیز در قبال حفظ خون ایرانىها تعهد دارد و باید اقدامات لازم را به عمل آورد. پرسش مهم این است که آیا مسیر دیاله و بعقوبه که نا امنترین نقاط عراق است، به چه دلیل و مجوزى براى عبور اتوبوسهاى ایرانى استفاده شده است؟ آیا تا پیش از بستن آن، چنین شناختى، براى مسئولان وجود نداشت؟ تعجب از نمایندگان مجلس است که به جاى بازخواست نهادهاى مربوطه در این زمینه، وارد عرصه درگیرى و نزاع بر سر مسائل انتخاباتى شده و صحنه مجلس را به درگیرىهاى داخلى معطوف کردهاند؛ آن هم درست لحظهاى که ما هشتاد هموطن خود را از دست مىدهیم. از این بابت متأسفیم که مجلس به جاى رسیدگى به این مسائل، به نزاعهاى سیاسى کشانده شده است. منبع: تابناک. http://www.hawzahnews.com/showdata.aspx?dataid=9731 http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=45062
|
