دو واژه را پس از انتخابات، گروه مدعی
پیروزی بر زبان می راند:
1_ فتنه گران.
2_ سران فتنه.
فتنه گران لابد فراوانند که اینهمه،
کِش دار شدند! اما این درست است که سران فتنه«دو نفر» بیش نیستند که البته برخی
نیز از گروه نخست جدا شدند؛ و می گویند همۀ سه کاندیدای ریاست جمهوری دهم که شکست
خورده شدند را سران فتنه می دانیم!
البته گروه اندکی که شاید بتوان آنان
را نیز قطره ای ندانیم می گویند:«دو نفر» دیگر را نیز باید از سران فتنه دانست!
اینان«پنج تن» هستند! ... اما شاید انصاف، آن باشد که بگوییم با آنکه اقیانوس،
خیلی گُنده است اما با قطره های خیلی کوچک بوده که گِرد آمد! مگر آنکه بگوییم آنچه
که اقیانوس، پنداشته شده همانا«دریا»،«دریاچه» و یا«حوضچه» و«مُردابی»
بیش نیست!
رند دیگری نیز گفت:
آقای وزیر که دارای دیرینه نظامی گری
است شاید با همان ادبیات جنگی، هنوز سخن می راند! و نه ادبیات سیاسی و حقوقی مناسب
با وزارت کشور! چون باید می گفت:
از همین قطره های مردم، ملت و امت داخل
کشور بوده که ایران و ایران اسلامی را قرار است ساختاری پایدار در دهکده ایرانی و جهانی
ببخشد!
یک رند دیگر نیز گفت:
آقای وزیر،«قطره ای» کوچک بودن
را برای فتنه گران پذیرفته، چون گفته که آنان را«قطره» نمی داند! چنانچه چنین
باشد می توان گفت: اقیانوس را باید از قطره های خُرد و درشت دانست!
