مبارک باد! ... میلاد پیامبری که قرار
بوده و قرار است،«زحمت سنگین و سخیف»(1) را از دوش«گرویدگان» و حتی«بنی
آدم» بردارد و بلکه حتی«رحمت»(2) برای همۀ«جهان و جهانیان» باشد! ...
مبارک باد! ... مولود ربیع،«پیامبر کریم»(3)که از سوی«ربّ اکرم»(4)، رسالتِ«أَعلَونَ» بودن«مؤمنان»(5)
و حتّی«کرامتِ بنی آدم»(6) را به دوش گرفته بود ... البته! خداوند در«کتاب
کریم»(7) پیامبر ما آورد که اکرم«ناس»(8) نیز نزد خداوند کیانند؟! ...
این را نیز باید افزود که در سیاستِ عینِ دیانت در حکومت نبوی نیز ساختاری، ساخته
شده بود تا«أنتم الأعلون إن کنتم مؤمنین» با «إلی فرعون و ملإه فإستکبروا
و کانوا قوما عالین»(9) نیز نیامیزد!
این را نیز نباید تاریخ ما فراموش کند
که«میلاد پیامبر» را«فقیه فقید منتظری»، بهانه قرار داد تا تمامی
روزهای هفته دو دیدگاه تاریخی مشهور اعم از دوازدهم و هفدهم ربیع الاول را
هفته وحدت شیعه و سنی قرار دهد! ... و این را باید چَترِ رحمتِ سنّی و شیعه
اما ماندگار از آن رفیق شفیق، برای ملت و امت و تاریخ مذاهب اسلامی دانست!
خدایا! ... او را که در اندیشه و
رفتارش، چنین بوده که تا چترِ رحمت را برای برادران و خواهران مسلمان بگشاید،
مشمول رحمات واسعه خویش قرار ده! ... خدایا! ... تو که«جابِرَ العَظمِ الکَسِیرِ»[جُبران
کنندۀ استخوانِ سر سخت امّا شکسته نیز هستی](10) و یا«ناسخِ آیة» و نشانه هستی اما
همانند آن، و یا بهتر از آن را نیز حتما تدارک می کنی، او را که چنین با همۀ کژ
اندیشی و کج رَویِ تاریخی و حتی خونین برادران، مهربانی ها را ساختار ساخت، مشمول
رحمت و لطف بیچون و بیکران خودت قرار ده! ... آمین! یا رب العالمین!