این ضعف اطلاع رسانی را شاید شفاف
ندانست! چون شاید سه گزینه را پیش روی داشته باشیم:
1_ خبرگزاری ایرنا(جمهوری اسلامی) و
روزنامه ایران(البته صدا و سیما و دیگر مراکز رسمی و دینی را نیز می توان افزود)
دارای ضعف باشند که می تواند برنامه جبرانی داشته باشند!
2_
چنانچه گزینه نخست را نادرست بدانیم باید گفت:
یا ضعف های برنامه و برنامه سیستمی
مجموعه هیأت دولت و رییس دولت، روبرو هستیم که این را نباید با خبرگزاری و رسانه،
جبران کنیم!
3_ دولت، در داخل مجموعه خودش، ناتوانی
های پیدا و پنهانی دارد که شناسایی نشده است! و یا منتقدانی قوی و شجاع دارد که
این نیز با تبلیغات رسانه ای، زدوده نمی شود!
رند دیگری گفت:
شاید این دولت و برخی عناصر پشتیبان آن
در پیدا و پنهان را دارای قوی ترین سیستم تبلیغاتی دانست که تا کنون، چنین دولتی
را در دوران گذشته، نداشته ایم! ... چنانچه باز هم دولت را ببینیم که در این راه(ادعای
ضعف تبلیغات)، پافشاری کند شاید بتوان گفت:
این توهم سازی آن سوی آب ها شاید باشد
که تبلیغات را نیز می خواهند به ضد ارزش آن برسانند!
یک رند دیگر نیز گفت:
شاید ضعف تبلیغاتی دولت را پیرامون
سخنان تبلیغاتی و مناظراتی و آماری برادرمان محمود احمدی نژاد در دوران انتخابات دهم
ریاست جمهوری و یا دست های پیدا و پنهان پشتیبان تبلیغاتی سیستمی و به ویژه در
حوادث پس از انتخابات دانست که از زبان آقای جوانفکر، چنین بازگویی شد! البته
حوادثی همانند درخواست شورای نگهبان برای زیاد شدن فرصت بررسی، حمله به کوی دانشگاه،
حمله به کوی نمایندگان، داستان راستان زندان کهریزک، نداء اقا سلطان و سوژه های
دیگر همانند رسانه های خارجی ووو را نیز چه مستقیم با هیأت دولت و رییس دولت، گره
خورده باشد و یا نه را می توان بر دوش دولت و حکومت بار سنگین دانست!