آیا کومله و دموکرات کردستان با دیرینۀ مطالبات قومی، اسلحه را دور انداختند؟!
کومله
ها هم حامی موسوی و کروبی شدند.
تلتکست، کانال 3، 18/12/1388، ص 286،
روزنامه جوان.
یادآوری فرزانه دات کام:
اتفاقا همین را در دوران اصلاحات و
گفتمان مشارکت حداکثری و حتی دوست سازی دشمنان و یا دست کم، کاهشِ تنش با دشمنان
حتی از سوی کومله و دموکرات نیز طراحی شده بود و گفته می شد چینش هایی نیز صورت
گرفته تا این گروهها نیز بتوانند به دامن ملت و حکومت برگردند! و با خداحافظی
همیشگی با خون و شمشیر بتوانند در آغوش گرم ایران و اسلام، زندگانی و حتی زندگی
سیاسی مسالمت جویانه نیز داشته باشند! ... هر چند این را باید محدود به کومله و
دموکرات دانست اما گفته شده بود که سازمان مجاهدین خلق، باور درون گروهی آنان،
چنین شده بود:
سرنگونی جمهوری اسلامی را باید بپذیریم
که 20 سال به دنبال افتاد!
هر چند در این چینش تلتکست و روزنامه
محترم جوان، شفاف نشده که اینگونه گرایش ها را باید درست دانست و یا نه؟! و همچنین
آقایان موسوی و کروبی نیز چنین گرایشی را پذیرا شده اند و یا نه؟! البته آنچه را
که نمی توان نادیده انگاشت دوگانه بودن راه معترضان در چارچوب چاره اندیشی قانون
اساسی و دیگران مخالفان و معاندان نظام است! این را نیز نباید فراموش کرد که
خداحافظی احتمالی کومله و دموکرات را نیز باید حکومت پذیرا شده باشد تا بتوانند در
راه موسوی و کروبی قرار گیرند! البته این را نیز باید در پایان، یادآوری داشت که
اینگونه گزارش ها را چنانچه با حساب و کتاب درست خبری و اطلاعاتی ندانیم باید آن
را تلاش جناحی دانست برای قربانی کردن جناح دیگر و یا بخشی از جناح دیگر!
رندی نیز گفت:
با پذیرش اینکه کومله توانسته اسلحه را
دور بریزد و همچنین خودش را از حامیان موسوی و کروبی کنند، باید گفت که این را
نباید فضیلت سبز اندیشان سبز پوش دانست بلکه این را باید میراث دوران اصلاحات و
خاتمی دانست که می خواست هر چه تنش و دیوار بی اعتمادی بوده را بزداید و خراب کند!
